Dear Sir or Madam! We present here some stories of towns and villages in old district Falkenberg O.S. (Niemodlin). Most of text are only in Polish language. A lot of them are translated into German language. Plese change the language using country flags.

Bielice - Bielitz

Bielice (Bielitz) posiadały najlepsze ziemie w powiecie niemodlińskim i od najdawniejszych czasów uznawane były w okolicy za wieś bardzo bogatą. W 1783 roku liczyły 694 mieszkańców, w 1858 roku miały ich 1110, a w latach czterdziestych XX w. wieś zamieszkiwało 897 osób

Borkowice - Borkwitz

Borkowice (Borkwitz) wcześniej składały się z oddzielnych wsi Borkowice i Niwa, folwarków: Heidehaus, Theresienberg i Kleihäusern, liczyły 540 mieszkańców, 95 domów mieszkalnych i zajmowały łącznie ponad 1055 ha powierzchni

Brzęczkowice - Springsdorf

Brzęczkowice (Springsdorf) liczyły 111 mieszkańców, 27 budynków mieszkalnych i zajmowały obszar o powierzchni 189 ha. Katolicy i ewangelicy zamieszkujący wieś należeli do swoich parafii w Niemodlinie

Budziszowice - Bauschwitz

Budziszowice (Bauschwitz) leżały częściowo na ciężkich glebach lessowych i nanosach strefy Przedgórza Sudeckiego. Wieś liczyła 335 mieszkańców, 64 domy mieszkalne i zajmowała obszar 555 ha. Burmistrzem był Paul Rapp, rolnik

Chróścina - Weissdorf

Chróścina (Weissdorf) leżąc bezpośrednio przy miasteczku Skorogoszcz, była jedną ze starszych osad w powiecie niemodlińskim

Ciepielowice - Scheppelwitz

Ciepielowice (Scheppelwitz) liczyły 404 mieszkańców, 54 domy mieszkalne i 426 ha powierzchni. Ostatnim niemieckim burmistrzem był tu gospodarz Emil Seidel

Dąbrowa - Dambrau

Dąbrowa (Dambrau) była znaczącą miejscowością w dawnym powiecie niemodlińskim. Jej położenie obok linii kolejowej Wrocław - Opole oraz droga państwowa nr 120 z Opola do Nysy oferowały szerokie możliwości dla przedsiębiorców

Golczowice - Golschwitz

Golczowice (Golschwitz) jeszcze do XIX wieku wymieniane były jako samodzielna gmina Golczowice z Zawadą, Kępą Golczowicką i promem przez Odrę oraz z leśniczówkami o nazwie Leśny Dwór Golczowice (Forstgehöften Golschwitz) i Dwór Augusta (Augustenhof)

Goszczowice - Guschwitz

Gmina Goszczowice (Guschwitz, 1935 Buchengrund) liczyła 85 domów mieszkalnych i 460 ha areału. Prawie wszyscy z 510 mieszkańców byli katolikami. Burmistrzem był tutaj Franz Lakotta

Gościejowice - Heidersdorf

Gościejowice (Heidersdorf) były typową wioską mieszczącą dobra szlacheckie i chłopskie. Składały się z głównej miejscowości Gościejowice oraz ze scalonych z nią przysiółków Gościejowice Małe (Klein-Heidersdorf), Sosnówka (Kieferkretscham) i osiedla Nowe Gościejowice

Góra - Guhrau

Góra (Guhrau) wraz z kolonią Mała Góra (Klein Guhrau), oddaloną o 2 km na południe, liczyła 346 mieszkańców, w większości ewangelików, 64 domy mieszkalne i zajmowała obszar o powierzchni 398 ha

Grabin - Grüben

Grabin (Grüben) był jedną z większych miejscowości w okolicy, mieszczącą dobra szlacheckie i chłopskie. Wieś liczyła 744 mieszkańców, w większości katolików, 140 domów mieszkalnych i zajmowała obszar o powierzchni 1208 ha. Burmistrzem był rolnik Pohler

Gracze - Graase

Gracze (Graase) liczyły 1022 mieszkańców, w większości ewangelików, i zajmowały obszar o powierzchni 1138 ha. Znajdowały się tu 2 kościoły: jeden ewangelicki, będący kościołem parafialnym dla tutejszej gminy protestanckiej, a drugi katolicki

Grodziec - Groditz

Grodziec (Groditz, 1935 Burgstätte) składał się z miejscowości Grodziec, kolonii Grodziec Drugi (Walde, Waldau) i przysiółka zwanego Huta Winklera (Winklerhütte). Liczył 517 mieszkańców, w większości ewangelików

Jaczowice - Jatzdorf

Jaczowice (Jatzdorf) liczyły 181 mieszkańców, w większości katolików, 45 domów mieszkalnych i zajmowały obszar o powierzchni zaledwie 253 ha; burmistrzem był gospodarz Karl Pohler

Jakubowice - Jakobsdorf

Jakubowice (Jakobsdorf) były wioską, w której znajdowały się dobra szlacheckie i chłopskie. Wieś liczyła 309 mieszkańców, w większości katolików, 60 domów mieszkalnych i zajmowała obszar o powierzchni 604 ha

Karczów - Schönwitz

Karczów (Schönwitz) razem z przyporządkowaną mu kolonią Jemielin, albo inaczej Grobla, (Friedrichsfelde) i folwarkiem Folwark (Ferdinandshof) liczył 794 mieszkańców, 122 domy mieszkalne i 1074 ha powierzchni

Klucznik - Kleuschnitz

Klucznik (Kleuschnitz) - wieś chłopska i robotnicza, liczyła 428 mieszkańców, 77 domów mieszkalnych i zajmowała powierzchnią 528 ha. Burmistrzem był Karl Heinke

Korfantów - Friedland

Korfantów (Friedland O.S.) był centralną miejscowością południowego obszaru powiatu niemodlińskiego. Siedem dróg przebiegających w różnych kierunkach łączyło miasteczko z sąsiednimi wioskami, co ważne było ze względu na usytuowaną tu parafię. Do miasteczka przyjeżdżali okoliczni włościanie, aby w miejscowych sklepach i licznych zakładach rzemieślniczych realizować swoje potrzeby

Krasna Góra - Sonnenberg

Krasna Góra (Sonnenberg) była wioską, w której znajdowały się dobra szlacheckie i chłopskie. Wieś liczyła 463 mieszkańców, w większości katolików, 93 domy mieszkalne i zajmowała obszar o powierzchni 1420 ha

Kuropas - Korpitz

Kuropas (Korpitz) - mała rolnicza wioska, która liczyła 170 mieszkańców, 42 domy mieszkalne i użytkowała 219 ha powierzchni. Całkowicie katolicka, należała do parafii Korfantów. W miejscowości była jednoklasowa szkoła katolicka. Ostatnim niemieckim burmistrzem był tu Franz Scharf

Kuźnia Ligocka - Ellg.Hammer

Kuźnia Ligocka (Ellguth–Hammer) liczyła 655 mieszkańców, 118 domów mieszkalnych, zajmowała 1183 ha powierzchni. Ostatnim burmistrzem był rolnik Johann Gaier. Od 1855 roku się w Ligocie znajdowała katolicka szkoła

Ligota Tułowicka - Ellguth T.

Ligota Tułowicka (Ellguth-Tillowitz) ze względu na powierzchnię była jedną z większych gmin powiatu. Największą jej część, bo aż 1530 ha, stanowiły lasy; dalsze 120 ha zajmowały trzy wielkie i trzy mniejsze stawy. Razem z przynależną do niej Kolonią Rutki

Lipno - Lippen

Lipno (Lippen) liczyło 200 mieszkańców, w większości katolików, około 35 domów mieszkalnych i zajmowało obszar o powierzchni 655 ha; obok wioski znajdował się park nazywany Zwierzyńcem

Lipowa - Poln. Leipe

Lipowa (Poln. Leipe) liczyła 325 mieszkańców, 50 domów mieszkalnych i 1032 ha powierzchni, z czego prawie połowę stanowił las. Burmistrzem był Franz Adolf, rolnik. W wiosce znajdowała się stara, ponad stuletnia szkoła ewangelicka. Katolicy należeli do parafii Dąbrowa

Łambinowice - Lamsdorf

Łambinowice (Lamsdorf) były jedną z najbardziej liczących się miejscowości w powiecie niemodlińskim. Pierwotnie dominialna i chłopska wieś, po utworzeniu poligonu (1862) i dołączeniu kolei żelaznej (1887) doświadczyła szybkiego rozkwitu. W 1939 roku gmina liczyła 1083 mieszkańców i 160 domów mieszkalnych, a użytkowana przez nią powierzchnia sięgała 907 ha

Łambinowice Poligon

Poligon wojskowy w Łambinowicach (Truppenübungsplatz Lamsdorf ) był samodzielnym okręgiem administracyjnym i w 1939 roku liczył ponad 200 stałych mieszkańców. Miejsce to, jako strzelnica artylerii dla garnizonów Koźle, Grodków i Nysa, powstało w latach 1862 - 1866

Magnuszowice -Gr.Mangersd.

Magnuszowice (Gross Mangersdorf) liczyły 507 mieszkańców, głównie ewangelików, 96 domów mieszkalnych i zajmowały obszar o powierzchni 658 ha. Burmistrzem był rolnik Langner

Magnuszowiczki

Magnuszowiczki (Klein Mangersdorf) liczyły 163 mieszkańców, głównie ewangelików, 35 domów mieszkalnych i zajmowały obszar o powierzchni 476 ha, z czego trzecią część zajmował las i stawy

Malerzowice - Mahlendorf

Malerzowice Wielkie (Gross Mahlendorf) razem z dobrami Grudzieniec i Dworzyska liczyły 516 mieszkańców, 85 domów mieszkalnych i 906 ha areału. Burmistrzem był Wilhelm Schwob. Od 1801 w miejscowości funkcjonowała dwuklasowa szkoła katolicka

Michałówek - Michelsdorf

Michałówek (Michelsdorf) liczył 76 mieszkańców, 18 domów mieszkalnych i zajmował obszar o powierzchni zaledwie 49 ha. Ostatnim niemieckim burmistrzem był tu Karl Laqa

Mikolin - Nikoline

Mikolin (Nikoline) położony 150 m od rzeki Odry, był wioską ulokowaną w północnej części powiatu, odległą o 26 km od Niemodlina. Gmina liczyła 342 mieszkańców, 70 domów mieszkalnych i zajmowała 837 ha

Molestowice - Mullwitz

Molestowice (Mullwitz) liczyły 213 mieszkańców, w większości ewangelików, około 30 domów mieszkalnych i zajmowały obszar o powierzchni 363 ha. Burmistrzem był Wilhelm Scholz

Myszowice -Mauschwitz

Myszowice (Mauschwitz) liczyły 241 mieszkańców, 40 domów mieszkalnych i zajmowały powierzchnię 448 ha. Ostatnim niemieckim burmistrzem był tu rolnik i właściciel gospody Josef Becher

Narok - Norok

Narok (Norok) była to wieś chłopska i robotnicza, która wspólnie z przysiółkami Kolonia Narocka (Werder), Odrny Dwór (Vorwerk Oderhof) i Leśny Dwór (Vorwerk Waldhof) liczyła 1100 mieszkańców, 150 domów mieszkalnych i zajmowała łącznie 1412 ha powierzchni

Niemodlin - Falkenberg O.S.

Niemodlin (Falkenberg), najmniejsze miasto powiatowe Śląska położone nad rzeką Ścinawą, prawie całe otoczone było łąkami. Przez miasto prowadziła droga państwowa nr 120 z Opola do Nysy i stąd też nazwy ulic: Opolska - przebiegająca na wschód od starego miasta i Nyska

Niewodniki - Niewodnik

Niewodniki (Niewodnik) wraz z częścią miejscowości Brzezina (Birkenhäuser), folwarkiem Dobrosław albo też Henryków (Heinrichshof), Lesiec (inaczej Leśny Dwór) (Triebhäuser) i Odrzysko (inaczej Ostrów) (Oderwerder) liczyły 530 mieszkańców, 80 domów mieszkalnych i zajmowały powierzchnię 811 ha

Niesiebędowice - Nüssdorf

Niesiebędowice (Nüssdorf ) były wioską dworską i chłopską z 305 mieszkańcami, 55 domami mieszkalnymi i 503 ha powierzchni. Ostatnim niemieckim burmistrzem był gospodarz Mücke. W wiosce znajdowała się jednoklasowa szkoła katolicka wyposażona w małe boisko sportowe. Do 1865 roku tutejsze dzieci uczęszczały do szkoły w Korfantowie

Nowa Jamka - Dtsch. Jamke

Nowa Jamka (Dtsch. Jamke) razem z dobrami Poręby (Sorge), liczyła 320 mieszkańców, 606 ha powierzchni i około 40 domów mieszkalnych. Ostatnim niemieckim burmistrzem był tu gospodarz Gerhard Geppert

Oldrzyszowice - Hilbersdorf

Intensywna kolonizacja, przypadająca po części jeszcze w okresie średniowiecza, doprowadziła do lokowania wioski na prawie niemieckim, z kolei inne okoliczności sprawiły, że w 1800 roku rozparcelowano tu dobra szlacheckie. W latach czterdziestych XX wieku wieś Oldrzyszowice (Hilbersdorf) liczyła 90 domów mieszkalnych i 525 mieszkańców

Piechocice - Piechotzütz

Piechocice (Piechotzütz) były wioską chłopską z 213 mieszkańcami, 47 domami mieszkalnymi i 348 ha areału. Burmistrzem był Joh. Gaier, gospodarz. We wsi była katolicka szkoła. Wszyscy mieszkańcy wsi jako katolicy należeli do parafii w Korfantowie

Piotrowa - Petersdorf

Piotrowa (Petersdorf) była wioską mieszczącą dobra szlacheckie i chłopskie. Wieś liczyła 169 mieszkańców, 31 domów mieszkalnych i zajmowała obszar o powierzchni 824 ha

Pleśnica - Plieschnitz

Pleśnica (Plieschnitz) była wioską położoną na południu powiatu, oddaloną 25 km od Niemodlina w kierunku Białej Prudnickiej. Wieś liczyła 224 mieszkańców, 37 domów mieszkalnych i 464 ha areału. Burmistrzem był Josef Lorenz

Prądy - Brande

Prądy (Brande) liczyły 341 mieszkańców i 74 domy mieszkalne, obszar gminy zajmował 1207 ha. Ostatnim niemieckim burmistrzem był tu Max Frank. Już w 1783 Prądy posiadały dwie szkoły

Przecza - Arnsdorf

Przecza (Arnsdorf) była wioską rolniczą i stacją przy linii kolejowej Brzeg - Opole, liczyła 296 mieszkańców, 57 domów mieszkalnych i zajmowała 509 ha gruntu. Ostatnim niemieckim burmistrzem był tu gospodarz Hermann Peisker

Przydroże M.-Kl.Schnellendorf

Przydroże Małe (Klein Schnellendorf) leżące na wysokości od 220 do 230 metrów n.p.m., były najwyżej położoną miejscowością w powiecie niemodlińskim. Wioska ta liczyła 495 mieszkańców, 77 domów mieszkalnych i gospodarowała na 827 ha powierzchni. Ostatnim niemieckim burmistrzem był tu gospodarz Jahnel

Przydroże W.-Gr.Schnellendorf

Przydroże Wielkie (Gross Schnellendorf) było wioską chłopską liczącą 350 mieszkańców i 75 domów mieszkalnych, z gruntem o powierzchni 520 ha. Ostatnim niemieckim burmistrzem był kolonista Wilh. Schäfers. W wiosce funkcjonowała dwuklasowa szkoła katolicka założona w 1853 roku. W latach 1902-1945 nauczycielem był tu Karl Kinne

Puszyna - Puschine

Puszyna (Puschine) była największą wioską w najdalej na południe położonej części powiatu. Liczyła 642 mieszkańców, 115 domów mieszkalnych i 951 ha gruntu. Burmistrzem był rolnik Robert Luschzyk

Radoszowice - Raschwitz

Radoszowice (Raschwitz, 1935 Rauschwalde) liczyły 509 mieszkańców, w większości ewangelików, 82 domy mieszkalne i zajmowały obszar o powierzchni 516 ha; ostatnim niemieckim burmistrzem był Herm. Franke

Rączka - Ranisch

Rączka (Ranisch) była małą wioską chłopską; 180 mieszkańców, 31 domów mieszkalnych i 276 ha powierzchni. Na jej obszarze przeważały ciężkie gleby lessowe, pozwalające na osiąganie wysokich plonów. Ostatnim burmistrzem był Josef Kinne

Rogi - Rogau

Rogi (Rogau) liczyły 340 mieszkańców, w większości katolików, 50 domów mieszkalnych i zajmowały obszar o powierzchni 557 ha, rozciągający się pomiędzy niewielkimi pagórkami w dolinie rzeki Nysy

Roszkowice - Rossdorf

Roszkowice (Rossdorf) liczyły 313 mieszkańców, w większości ewangelików, 61 domów mieszkalnych i zajmowały obszar o powierzchni 667 ha, rozciągający się na niewielkich wzgórzach

Rutki - Rautke

Rutki (Rautke) były małą wioską liczącą 157 mieszkańców, 25 domów mieszkalnych i zajmowały obszar o powierzchni 266 ha rozciągający się po północnej części niemodlińskich wzniesień

Rzędziwojowice - Geppersdorf

Rzędziwojowice (Geppersdorf) liczyły 374 mieszkańców, w większości ewangelików, około 80 domów mieszkalnych i zajmowały obszar o powierzchni 1261 ha. Ostatnim niemieckim burmistrzem był mistrz kołodziejstwa Richard Pache

Sady - Baumgarten

Sady (Baumgarten) liczyły 496 mieszkańców, w większości katolików, 70 domów mieszkalnych i zajmowały obszar o powierzchni 595 ha. Burmistrzem był tu Karl Appel

Sarny Małe - Klein Sarne

Sarny Małe (Klein Sarne) położone na żyznej nizinie rzeki Nysy były wioską chłopską, zamieszkałą przez osadników; liczyły 463 mieszkańców, 80 domów mieszkalnych i zajmowały grunty o powierzchni 558 ha

Sarny Wielkie - Gross Sarne

Sarny Wielkie (Gross Sarne) liczyły 323 mieszkańców, w większości ewangelików, 60 domów mieszkalnych i zajmowały obszar o powierzchni 537 ha. Ostatnim niemieckim burmistrzem był mistrz murarski Paul Franke

Siedliska - Schedliske

Siedliska (Schedliske) liczyły 190 mieszkańców i zajmowały powierzchnię 162 ha. Ostatnim przedwojennym burmistrzem był rolnik Alois Morawietz. Gmina ta była mocno związana z sąsiednimi Prądami

Skarbiszowice - Seifersdorf

Skarbiszowice (Sefersdrf) były wioską robotniczą i chłopską, liczącą 472 mieszkańców, 60 domów mieszkalnych i 426 ha powierzchni. Burmistrzem był Johann Kalusche. Już pod koniec XVIII wieku w Skarbiszowicach istniała szkoła katolicka

Skarbiszów - Karbischau

Skarbiszów (Karbischau) liczył 651 mieszkańców, 108 domów mieszkalnych, a cała gmina zajmowała powierzchnię 1113 ha. W miejscowości działała agencja poczty, kasa oszczędnościowo-pożyczkowa i przedszkole

Skorogoszcz - Schurgast

Skorogoszcz (Schurgast) położona jest na prawym brzegu Nysy Kłodzkiej, w miejscu, gdzie stara droga, łącząca Wrocław-Brzeg-Opole - (dawna droga państwowa nr 5 - Reichsstraße 5) - przechodzi przez rzekę

Sowin - Sabine

Sowin (Sabine) liczył 806 mieszkańców, 110 domów mieszkalnych i 598 ha powierzchni. Burmistrzem był Josef Brodkorb II. Katolicy podlegali pod parafię Przechód, ewangelicy pod parafię Korfantów. Na miejscu znajdowała się stacja sióstr zakonnych

Stara Jamka - Jamke

Stara Jamka (Jamke, 1935 Heinrichshof O.S.) z kolonią Dobrzyków (Kolonia Stara Jamka) liczyła 429 mieszkańców, 70 domów mieszkalnych i 431 ha powierzchni. Ostatnim niemieckim burmistrzem był gospodarz Josef Mertin

Stroszowice - Stroschwitz

Stroszowice (Stroschwitz) liczyły 289 mieszkańców, 57 domów mieszkalnych i 521 ha powierzchni. W wiosce funkcjonowała ponad stuletnia jednoklasowa szkoła ewangelicka. Ostatnim niemieckim burmistrzem był gospodarz Otto Kahl

Szadurczyce - Schaderwitz

Szadurczyce (Schaderwitz) liczyły 485 mieszkańców i 82 domy mieszkalne; powierzchnia gminy sięgała 534 ha. Ostatnim niemieckim burmistrzem był stolarz i rolnik Wilhelm Zimmer. Wioska, prawie w całości katolicka, do 1857 roku należała do parafii Łambinowice

Szczepanowice

Szczepanowice (Scheppanowitz, 1935 Stefansfeld) były wioską mieszczącą dobra szlacheckie i chłopskie. Wieś liczyła 357 mieszkańców, w większości katolików, 60 domów mieszkalnych i zajmowała obszar o powierzchni 452 ha

Szydłowiec - Schedlau

Szydłowiec (Schedlau) liczył ok. 450 mieszkańców, w większości ewangelików, i zajmował obszar o powierzchni 794 ha. Burmistrzem był tu E. Klinnert

Szydłów - Schiedlow

Szydłów (Schiedlow) - W 1939 roku miejscowość liczyła 921 mieszkańców i 100 domów mieszkalnych. Burmistrzem był Franz Woitzek. Gmina zajmowała 2749 ha z czego ponad 90% stanowił las. Duży przyrost ludności już w 1830 roku wymusił budowę szkoły katolickiej

Tarnica - Tarnitze

Tarnica (Tarnitze, 1935 Dornfeld) była wioską typowo rolniczą. Łącznie z tutejszym dominium liczyła 181 mieszkańców, 22 domy mieszkalne i zajmowała obszar o powierzchni 273 ha

Tłustoręby - Kirchberg

Tłustoręby (Kirchberg) razem z przynależnymi do miejscowości: Kolonią Piłka (Pielgrzymowice) (Pilkendorf), przysiółkiem Friedrichsfeld i folwarkiem Sorgenfrei, liczyły 558 mieszkańców, w większości ewangelików

Tułowice - Tillowitz

Tułowice (Tillowitz) nie tylko z powodu dużego zaludnienia stanowiły jedną z większych gmin w powiecie niemodlińskim, ale przede wszystkim ze względu na rozwijający się tu przemysł. W miejscowości działały dwa duże jak na ten powiat zakłady przemysłowe

Ulianówka - Julienthal

Ulianówka (Julienthal) z 88 mieszkańcami i 54 ha powierzchni była trzecią z najmniejszych gmin w powiecie. Jej burmistrzem był Jos. Nowotny. Wioseczka ta była całkowicie zależna od Korfantowa; mieszkańcy obu wyznań należeli do tamtejszych parafii, a dzieci uczęszczały tam do szkół

Wesele - Weschelle

Wesele (Weschelle, 1935 Freudendorf) było wioską rolniczą położoną w bezpośrednim sąsiedztwie Niemodlina. Liczyło 280 mieszkańców, 60 domów mieszkalnych i zajmowało obszar o powierzchni 435 ha

Wielkie Łąki - Hillersdorf

Wielkie Łąki (1960 Niewola) (niem. Hillersdorf) ze 190 mieszkańcami, 34 domami mieszkalnymi i 249 ha powierzchni, były jedną z najpóźniej założonych wsi w powiecie niemodińskim. Burmistrzem był Adolf Schneider. Pod względem szkolnictwa i religii Wielkie Łąki podlegały pod Korfantów

Wierzbie - Wiersbel

Wierzbie (Wiersbel) jako jedna z większych wsi w powiecie niemodlińskim liczyły 1008 mieszkańców, 150 domów mieszkalnych i 1232 ha powierzchni. Burmistrzem był rolnik Sanner. Od 1820 roku w miejscowości istniała szkoła katolicka

Włostowa - Floste

Włostowa (Floste-Woistrach) dopiero w 1928 roku została przekształcona na samodzielną gminę o pełnej nazwie Włostowa - Wojstraż oraz na okręg gminny Włostowa - Wierzbie III (Nowy Folwark). Gmina liczyła 680 mieszkańców, 95 domów mieszkalnych oraz 1028 hektarów powierzchni

Wydrowice - Weiderwitz

Wydrowice (Weiderwitz, 1935 Weidendorf) liczyły 232 mieszkańców, 40 domów mieszkalnych i zajmowały obszar o powierzchni 356 ha. Burmistrzem był tu kolonista Friedr. Beck