NIEMODLIN ORG Radoszowice - Raschwitz Radoszowice - Raschwitz Raschwitz - Radoszowice 
 

Radoszowice - Raschwitz, 1935 Rauschwalde

Radoszowice, Raschwitz, 1935 Rauschwalde

Radoszowice (Raschwitz, 1935 Rauschwalde) liczyły 509 mieszkańców, w większości ewangelików, 82 domy mieszkalne i zajmowały obszar o powierzchni 516 ha; ostatnim niemieckim burmistrzem był Herm. Franke. Pod względem wyznaniowym mieszkańcy należeli do katolickiej parafii w Rogach i ewangelickiej w Graczach. W wiosce znajdował się stary cmentarz, obok którego stał pomnik, zbudowany w latach dwudziestych (XX w.), poświęcony mieszkańcom Radoszowic poległym w czasie I wojny światowej. Już w 1824 roku w miejscowości tej istniała szkoła ewangelicka, do której uczęszczały również dzieci katolików. Obok szkoły stała dzwonnica z dwoma dzwonami. W latach dwudziestych budynek szkolny został podniesiony o jedno piętro i zmodernizowany.

Radoszowice, Raschwitz, 1935 Rauschwalde
Plan z 1939 roku

W wiosce funkcjonowały 62 gospodarstwa rolne, z których 22 posiadały powyżej 10 ha ziemi (22 powyżej 5 ha, 18 poniżej 5 ha). Był tu zakład krawiecki (Fröhmer), sklep wielobranżowy (Hütter), sklep i warsztat naprawy rowerów (Kirstein), 2 warsztaty szewskie (Kuschel, Wasner), skup i handel bydłem (Grischke), kuźnia (Kirstein), ogrodnictwo (Knispel), piekarnia (Kögel), 2 gospody (Maywald, Mihlan), kołodziej (Pliefke), 2 stolarzy (Seidel, Stephan), rzeźnik (Ziebolz). Istniała tu filia poczty i kasa oszczędnościowo-pożyczkowa. Byt ludności nierolniczej związany był z zakładami surowców skalnych w Graczach. W bezpośrednim sąsiedztwie wioski przebiegała linia kolejowa, przy której wybudowano małą stacyjkę, dającą możliwość korzystania z połączeń kolejowych w kierunku Grodkowa i Brzegu - z przesiadką w Lipowej, oraz do Opola i Nysy - z przesiadką w Szydłowie.

Majątek ziemski należący do Praschmów (Herrschaft Falkenberg) już w połowie XIX wieku został rozwiązany, po tym jak się spalił. Ziemie po zlikwidowanym folwarku, dołączone wówczas do majątku w Sarnach Wielkich, w 1932 roku zostały rozparcelowane i zasiedlone.

Wojna i jej konsekwencje

Na początku 1945 roku mieszkańcy uciekli; 7 lutego wioskę zajęli Rosjanie. Część uciekinierów po zakończeniu wojny powróciło do domów, jednak w lecie 1945 roku ich domy zajęły polskie rodziny. Ostatecznie 21.06.1946 roku  Niemcy zostali wysiedleni i trafili do powiatu Nienburg/Weser

Z najstarszej historii

Radoszowice (1534 Radoschowitz, 1645 Roschwice) założone zostały przypuszczalnie na przełomie XIII/XIV wieku, choć pierwsza wzmianka o nich pojawia się dopiero w dokumentach z 1534 roku, już gdy funkcjonowało tu 1 gospodarstwo sołtysa na 2 i 1/2 włókach ziemi oraz 11 gospodarstw chałupniczych po 1/8 włóki każde, wszystkie na prawach dziedzicznych (1 włóka = 16,8 ha).
Od XVI wieku wieś należała do dóbr niemodlińskich. W 1845 roku liczyła 531 mieszkańców i 98 domów. Dużą część zabudowy tworzyły domy murowane z cegły, z piętrami w szczytach, co stanowiło o majętności mieszkańców. W wiosce funkcjonowała wówczas gospoda i kuźnia, był tu również krawiec oraz 7 kupców.


Radoszowice, Raschwitz, 1935 Rauschwalde
Zobacz dawne pocztówki

Radoszowice dziś - spacer po wiosce
Radoszowice - spacer

Literatura:

Bildband Kreis Falkenberg in Oberschlesien, Druckhaus Goldammer, Scheinfeld/Mfr. 1982.

Das Falkenberger Land im Bild, Uehlin Druck – und Papierhaus GmbH, Schopfheim, 1997.

Heimatbuch des Kreises Falkenberg in Oberschlesien, Heimatverein Kreises Falkenberg O/S, Peine, 1971.

Heimatkalender des Kreises Falkenberg, Druck: Schlesierverlag L.Heege, Schweidnitz, 1929-1939.

Knie J. G., Alphabetisch- statistisch-topographische Uebersicht der Dörfer, Flecken, Stadte und andern Orte der Königl. Preusz. Provinz Schlesien, Breslau 1845.

Praschma Hans, Geschichte der Herrschaft Falkenberg in Oberschlesien, Falkenberg O/S. 1929.

Schelenz Walter, Falkenberger Stimmen, Gedichte, Bräuche, Sagen und Erzählungen, Heimatverein Kreises Falkenberg O/S mit Unterstützung des Patenkreises Peine, Peine, 1993.

Triest Felix, Topographisches Handbuch von Oberschlesien, Zweite Hälfte, Breslau 1865.

Woźniak Mariusz, Elżbieta, Pocztówka z Niemodlina - Gruss aus Falkenberg O.S., Niemodlin 2009.